W październiku 2022 roku ukazał się jak dotąd ostatni album zespołu. Jest to już czwarta płyta nagrana z Toddem La Torre i pierwsza z nowym perkusistą Caseyem Grillo. Kolejne zmiany personale objęły odejście gitarzysty Parkera Lundgrena i powrót zamiast niego Mike’a Stone. Perkusista Casey Grillo w latach 1997-2018 grał w zespole Kamelot. To jest trzecia płyta wyprodukowana przez Chrisa „Zeussaa” Harrisa. Tym razem w wersji podstawowej mamy 11 utworów trwających razem 55 minut. Moja wydanie digipack zawiera też bonus. Jest to stara,znana piosenka Billego Idola „Rebel Yell”. Z tym bonusem mamy na płycie 60 minut muzyki. "In Extremis", to był pierwszy singiel, który ukazał się w czerwcu 2022 roku. Potem był „Forrest” w lipcu i "Behind The Walls" w sierpniu. Troszkę się obawiałem, że po odejściu Lungdrena i Rockenfielda zespół może złapać zadyszkę kompozycyjną, bo wkład obu panów w poprzednie wydawnictwa był spory i podobały mi się ich dzieła. Mike Stone, który zastąpił Lundgrena na tej płycie nic nie wniósł, jeśli chodzi o kompozycje. Po utworami podpisali się wszyscy pozostali muzycy. Nie ma problemu z zadyszką, płyty słucha się bardzo dobrze. Pomimo różnych autorów całość jest dość spójna. To nadal melodyjny heavy metal z mocnym zacięciem progresywnym. Nowy perkusista radzi sobie bardzo dobrze, nia ma tu żadnych problemów. Michael Wilton mówił w różnych wywiadach, że odkopał stare wzmacniacze Marshalla używane we wczesnych latach działalności Queensrÿche i słychać to na płycie. Produkcja jest bardzo dopracowana, przestrzenne, zharmonizowane riffy, subtelne partie syntezatorów, wielowarstwowe harmonie, to jest to za co lubiłem tę kapelę od dawna. Całość brzmi bardzo dobrze.

To wydawnictwo podobnie jak inne pozycje tego wykonawcy wymaga trochę uwagi i dłuższego posłuchania. Nie wszystko jest oczywiste i nie od razu wpada w ucho, ale to nic dziwnego i nowego, za to też ich lubię.  Utwory powstawały w czasie izolacji pandemii Covid 19 i czuć w tekstach mroczny, klaustrofobiczny i refleksyjny klimat. Tytułowy cyfrowy szum, natłok informacji, często fałszywe bodźce, zakłócenie kontaktów międzyludzkich przez cyfrowy świat o tym nam piszą panowie w tekstach utworów. Trudno się z tym nie zgodzić obserwując co się teraz dzieje. Te wszystkie fake newsy, farmy trolli, różne platformy, które chcą nam narzucić co i jak mamy myśleć, co kupować, na kogo głosować itp. to niestety jest teraz nasza rzeczywistość. W początkowym okresie istnienia zespołu nie było problemów z tymi zagadnieniami, a teraz to jest nasz świat. W tekstach są też poruszane sprawy zagubienia jednostki,lęków, presji czasu, zatracenia wartości, wewnętrznych ograniczeń a także władzy, wojny czy religijnej hipokryzji. To wszystko pokazuje nam, że zespół jest nadal zaangażowany w sprawy społeczne i polityczne, czyli po staremu, ale dobrze według mnie.

Moje ulubione utwory to "Lost in Sorrow" i Tormentum" napisane przez Wiltona i La Torre, "Realms" i "Hold On" stworzone przez Jacksona. Kończący „Tormentum" to najdłuższy i najbardziej progresywny utwór z tego wydawnictwa, trwa ponad 7 minut i według mnie jest świetny. Czasem gdy go słucham, to nawet chwilami słyszę podobieństwo do Dream Theater. Swoją drogą to ciekawe jakby taki wokalista jak Todd La Torre by się odnalazł w Dream Theater? To się nigdy nie wydarzy, ale mogłoby być ciekawe. Jest też ballada „Forrest” w sumie jakoś mniej mi się podoba niż pozostałe kompozycje, ale daje chwilę wytchnienia. Bonusowy cover jest fajnie zagrany, ale niezbyt pasuje do całości, równie dobrze mogłoby go nie być. W rozkładanej książeczce mamy teksty i zdjęcia. Wszystko utrzymane w ciemnych barwach.

Podsumowując, to dobra płyta i jak dla mnie najlepsza jak dotąd z tych czterech nagranych z nowym wokalistą. Panowie mówili, że już zbierają się do nagrywania nowej, będę czekał.