Działający od 25 lat brytyjski Mesh jest już klasykiem elektronicznego rocka, synth popu, electro popu, czy dark wave. Właściwie duet, odpowiadającego za teksty wokalisty Marka Hockingsa i autora muzyki, jednocześnie klawiszowca i gitarzysty, Richarda Silverthorna (wspierany na koncertach przez dodatkowych muzyków), przeżywa w 2026 roku swoją drugą młodość! Artyści wydali w marcu tego roku znakomity album The Truth Doesn't Matter będący istną kopalnią fantastycznych, nośnych numerów i zagrali sporo koncertów, w tym wiele wyprzedanych. Na jednym z nich zresztą gościliśmy, w łódzkiej Scenografii, relacjonując go na naszych łamach.

Nie powinno zatem dziwić, że duet postanowił zdyskontować dobrą passę i osiem miesięcy po premierze wspomnianego krążka opublikować nowe wydawnictwo. I tak, już 27 listopada, swoją oficjalną premierę będzie miał mini album Fallen Angel, który mimo swojego formatu, zawiera 43 minuty muzyki wpisanej w dziewięć kompozycji. Cztery z nich są już znane, niemniej pięć utworów to absolutnie premierowe dźwięki.

Zacznijmy jednak od tych pierwszych. A jest wśród nich totalny hit z ostatniego albumu, Trying To Save You, w dwóch wersjach: singlowej oraz w remiksie Olafa Wollschlägera, koncertowa wersja tytułowej piosenki z tegorocznego albumu The Truth Doesn't Matter, zarejestrowana w niemieckiej Kolonii, oraz wreszcie rozszerzona wersja Fallen Angel, tytułowego singla z tego mini albumu, o którym zresztą za chwilę kilka słów padnie.

No właśnie, jak prezentują się nowe rzeczy? Fallen Angel to pędząca do przodu petarda, z mocno nabijanym rytmem, kapitalnym refrenem i przefajnymi detalami klawiszowymi, zarówno w zwrotce, jak i w refrenie. Jak zwykle u nich istotne są słowa. Kompozycja opowiada o pełnej sprzeczności relacji, w której fascynacja i tęsknota mieszają się z bólem oraz emocjonalną destrukcją. Śpiewający Hockings opisuje drugą osobę jako kogoś „pięknego i czystego”, a zarazem „okropnego i okrutnego”, czując, że ta relacja go przerasta, bo miłość drugiej osoby przynosi cierpienie.

Kolejny Protect Your Neck jest równie rytmiczny, choć bardziej mroczny muzycznie i tak naprawdę następny w zestawie, Not This Time, podtrzymuje wysoki poziom tego wydawnictwa. Bo to znakomita ballada w starym, dobrym Depeszowym stylu i choć śpiewana przez Hockingsa, pachnie na kilometr Martinem Gore’m. No i jeszcze jest ta magia w refrenie, gdy Hockings śpiewa o bolesnych relacjach: wiedziałam, że nie mogę wypowiedzieć tych słów, ale ta samotność wciąż mnie przytłacza. Myślałem, że dostaniemy jeszcze jedną szansę, ale nie tym razem.

Dwie ostatnie z nowych rzeczy - The Meeting of the Broken oraz Tilt – również nie sprawiają wrażenia jakiegoś odrzutu z The Truth Doesn't Matter, choć z nich zdecydowanie stawiam na bardziej wielowątkowy i klimatyczny Tilt. Zresztą grupa, grając w Polsce, zaprezentowała go w setliście obok wspomnianych Fallen Angel i Not This Time. Cóż, to bardzo dobry materiał. Dla tych, którzy zakochali się w The Truth Doesn't Matter to obowiązkowy bonus do meshowej kolekcji.