ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Zelenka, Jan Dismas ─ Responsoria pro hebd. sancta, Lamentatio Ieremiae Prophetae w serwisie ArtRock.pl

Zelenka, Jan Dismas — Responsoria pro hebd. sancta, Lamentatio Ieremiae Prophetae

 
wydawnictwo: Accent 2012
 
1. Responsoria pro hebdomada sancta (ZWV 55)
2. Lamentatio Ieremiae Prophetae (ZWV 53)
 
Całkowity czas: 157:55
skład:
Collegium Vocale 1704 / Hana Blažíková - soprano / Barbora Sojková - soprano / Alena Hellerová - soprano / Joanna Klisowska - soprano / Kamila Zbořilová - soprano / Kamila Mazalová - alto / Marta Fadljevičová - alto / Daniela Čermáková - alto / Jan Mikušek - alto / Hasan El-Dunia - tenor / Čeněk Svoboda - tenor / Tomáš Lajtkep - tenor / Václav Čížek - tenor / Marián Krejčík - bass / Tomáš Král - bass / Jaromír Nosek - bass / Martin Vacula - bass / Collegium 1704: / Helena Zemanová concert master / Markéta Knittlová, Jan Hádek, Eleonora Machová: violin I / Jana Chytilová, Simona Tydlitátová, Petra Ščevková: violin II / Lýdie Cillerová, František Kuncl: viola / Hana Fleková - violoncello / Jan Čižmář - barokní lute / Luise Haugk, Tereza Pavelková: oboe / Györgyi Farkas - bassoon / Eric Le Chartier, Aurélien Honoré, Rubén Gozález del Camino: trombone / basso continuo: / Pablo Kornfeld - organ / Libor Mašek - violoncello / Luděk Braný - double bass / Jan Krejča - theorbo / Václav Luks - conductor
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
Album słaby, nie broni się jako całość.
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
Album jakich wiele, poprawny.
Niezła płyta, można posłuchać.
Dobry, zasługujący na uwagę album.
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
Absolutnie wspaniały i porywający album.
Arcydzieło.

Łącznie , ocena:
 
 
Ocena: 8+ Absolutnie wspaniały i porywający album.
03.04.2015
(Recenzent)

Zelenka, Jan Dismas — Responsoria pro hebd. sancta, Lamentatio Ieremiae Prophetae

Jan Dismas Zelenka. Cóż za postać! Obdarzony na chrzcie świętym imionami dwóch Ewangelistów (Jana i Łukasza) zmienił w trakcie życia drugie swoje imię na … Dismas. Mało kto pamięta, że tak zwał się ów „dobry łotr”, którego razem z Jezusem ukrzyżowano na Golgocie. Ciekawa zmiana, prawda? Po części jakoś uzasadniona: kompozytor – Czech, działający na dworze saskim Augusta II. Dwuwyznaniowym, bo Wettynowie w Saksonii byli przecież ewangelikami, choć władca Saksonii i Król Polski, August II Mocny zmienił wyznanie właśnie po to, by zostać władcą naszego kraju. Czesi, jak wiemy z historii swoje zarówno religijnie, jak i państwowo wycierpieli, tak od Luksemburgów, jak i Habsburgów, jak nałożymy na to różne krucjaty, które ostatecznie ścięły ten naród na dobre stulecia, to jakoś tak postępowania Zelenki zaczyna być bardziej wytłumaczalne. Ale – przyznaję – kompozytor ten nie należał dotąd o moich ulubionych, toteż niewiele mi o nim wiadomo. Jak więc ktoś zna przyczyny zmiany imienia – chętnie o tym przeczytam.

Responsoria pro hebdomada sancta  napisane przez Czecha na okres Wielkiego Tygodnia, z wykorzystaniem lamentacji proroka Jeremiasza nagrali w całości członkowie praskiego ansambla Collegium 1704. Jest to pełne (ponoć pierwsze) wykonanie kompozycji Zelenki, obrazujące niesamowitą wręcz rozrzutność kompozytora w tworzeniu pięknych melodii. Oto bowiem dostajemy z jednej strony muzykę sakralną bliską bachowskim harmoniom, a z drugiej naładowaną melodyką, którą nie pogardziłby sam Vivaldi. Słucha się tego z niezwykłą przyjemnością, tym bardziej, że Collegium 1704 grają a ich siostrzane Collegium Vocale 1704 śpiewają po prostu r-e-w-e-l-a-c-y-j-n-i-e! Co ciekawe, muzyka jest na tyle zróżnicowana, że momentami – pamiętając iż to barok, ten najwłaściwszy z właściwych, bo saksoński – mamy wrażenie obcowania z muzyką zahaczającą o inne gatunki. Jak choćby niesamowite, średniowieczne chorały, jakie między poszczególnymi partiami lamentacji  się pojawiają. To niespotykane podejście do muzyki, tak odmienne od tego, do czego przyzwyczaili nas Bach, Buxtehude czy tym bardziej Händel. Że o Vivaldim i całej włoskiej szkole nie wspomnę.

Świetnie zrealizowana, znakomicie nagrana, pięknie wydana muzyka. Akurat na dziś. Postarał się Accent.

Grają tak...

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl na Myspace.com ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2017 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.