ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Last Vegas, The ─ Sweet Salvation w serwisie ArtRock.pl

Last Vegas, The — Sweet Salvation

 
wydawnictwo: Universal 2014
 
01. Touch The Sky
02. Come With Me
03. Invicible Summer
04. Lucky 13
05. Miss You
06. Face In The Crowd
07. You & Me (You Never Know)
08. Death Style
09. Sweet Salvation
 
Całkowity czas: 34:35
skład:
Adam Arling - guitar; Chad Cherry - vocals; Johnny Wator - guitar; Nate Arling – drums; Danny Smash - bass
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
Album słaby, nie broni się jako całość.
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
Album jakich wiele, poprawny.
Niezła płyta, można posłuchać.
Dobry, zasługujący na uwagę album.
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
Absolutnie wspaniały i porywający album.
Arcydzieło.

Łącznie , ocena:
 
 
Ocena: 8 Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
18.01.2015
(Recenzent)

Last Vegas, The — Sweet Salvation

Remanent 2014.

Myślałem, że ostoją amerykańskiego hard’n’heavy modo eighties są Niemcy i Skandynawia, bo akurat stamtąd najwięcej jest takich nowych zespołów , a tu kapela, o dziwo,   z USA. W Ameryce też grają taka muzykę :).

Na pewno takich kapel tam jest dużo więcej (nie mówię tu oczywiście o starych wyjadaczach typu Motley Crue, Tesla, Ratt i tym podobne, bo ci to radzą sobie zupełnie dobrze), bo natura próżni nie znosi, ale na razie chyba tylko The Last Vegas tak bliżej mi się o uszy obiło. A nawet nie tyle obiło, co już kilka lat im kibicuję. To będzie od krążka „Whatever Gets You Off”. Potem było „Bad Decisions”, a teraz „Sweet Salvation”, do tego w międzyczasie wcześniejszy „Seal The Deal”. Najbardziej podoba mi się „Whatever…” bo jest taki najbardziej bezczelnie przebojowy, chociaż też i najbardziej gunsowaty. Ale  nie jest to album z materiałem całkiem premierowym, tylko pół na pół. Znalazło się na nim też kilka utworów z poprzedniego krążka „The Last Vegas”, tyle, że nagranych na nowo. Tak wyszło, bo The Last Vegas wygrali konkurs na deal z dużą wytwórnią i „Whatever…” było efektem tej wygranej i pierwszą płytą, której nie musieli wydawać metodami chałupniczymi. Czyli de facto, taką, która dotarła do większej ilości ludożerki niż tylko rodzina, znajomi i publika na koncertach.

Ale wracając do „Sweet Salvation”, jest to chyba najsłabszy krążek grupy jaki znam. Jednak  w zasadzie większego znaczenia nie ma, bo  i tak wszystko, co słyszałem  oscyluje w okolicy ośmiu artrockowych gwiazdek, z niewielkimi wahnięciami w obie strony. Akurat „Sweet Salvation” to lekkie wahnięcie w dół, dlatego to osiem gwiazdek z minusem, ale cały czas osiem.

Jankesi żadnego prochu nie odkrywają. Guns N’Roses przede wszystkim, Aerosmith, plus trochę grunge’owego brudu.  Żre to im bardzo ładnie, bo cały czas potrafią sklepać sensowne riff, napisać sensowne piosenki. Na „Sweet Salvation” próbują też kombinować. „Miss You” nie przypadkiem tytułem nawiązuje do Stonesów, „Face in The Crowd” przypomina mi „Vision Thing” Sióstr Miłosierdzia, a „Come with Me” niepokojąco blisko lokuje się w rejonach Jane’s Addiction. O ile Siostry, czy Stonesi mogą być, to z Jane’s Addiction trzeba byłoby uważać. Jest to zespół o tak charakterystycznym stylu, że jakieś poważniejsze wycieczki w tamtym kierunku mogą skończyć nawet utratą własnej tożsamości. Lepiej robić, co swoje, co już umieją i nie kombinować.  Reszta to uczciwy hard-rockowy łomot. Bardzo uczciwy.

„Sweet Salvation” to dosyć krótka płyta, raptem nieco więcej niż pół godziny. No i dobrze, rock’n’rollowy krążek nie powinien być dłuższy, 30-45 minut to optimum. Taka dawka skondensowanej energii muzycznej w zupełności wystarczy.

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl na Myspace.com ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2017 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.