ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Arena ─ Rapture w serwisie ArtRock.pl

Arena — Rapture

 
wydawnictwo: Metal Mind Prod. 2013
dystrybucja: Metal Mind Prod.
 
1. The Great Escape
2. Crack In The Ice
3. Don’t Forget To Breathe
4. City Of Lanterns
5. What If?
6. One Last Au Revoir
7. Burning Down
8. Serenity
9. Valley of the Kings
10. Crying for Help IV
11. The Eyes of Lara Moon
12. Ghost In The Firewall
13. Rapture
14. The Ghost Walks
15. Bedlam Fayre
16. The Tinder Box
17. The Visitor
18. Solomon
19. Crying For Help VII
20. Ascension

Bonus video:
Interview with Mick Pointer and Clive Nolan
Live in Warsaw 2011 (Live Bootleg)

Also includes:
Photo Gallery
Discography
Desktop Images
 
Całkowity czas: 152
skład:
Clive Nolan - keyboards, backing vocals
Mick Pointer - drums
John Mitchell - guitars, backing vocals
John Jowitt - bass, backing vocals
Paul Manzi - vocals, acoustic guitar
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 1
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 0
Niezła płyta, można posłuchać.
› 0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 0
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 6
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 1
Arcydzieło.
› 1

Łącznie 9, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Ocena: 7 Dobry, zasługujący na uwagę album.
22.03.2013
(Recenzent)

Arena — Rapture

To już trzecie wydawnictwo DVD brytyjskiej Areny zarejestrowane na polskiej ziemi i drugie zapisane w katowickim Teatrze Śląskim. Pierwsze z nich – Caught In The Act - ujrzało światło dzienne 10 lat temu, kolejne – Smoke & Mirrors – w 2006 roku. Koncert, będący głównym daniem Rapture, odbył się 10 listopada 2011 roku i tylko gwoli pewnego porządku dodajmy, że tego wieczoru przed Areną pojawiły się na deskach dwie polskie kapele: Believe i Osada Vida.

Rapture jest ważnym wydawnictwem w historii tego zasłużonego dla neoprogresywnego rocka zespołu. Dokumentuje bowiem powrót grupy z nowym studyjnym albumem i koncertami po kilku latach milczenia. Powrót w odświeżonym składzie – z nowym wokalistą Paulem Manzim i „nowym – starym” basistą, Johnem Jowittem.

Plusem Rapture jest zestaw kawałków. Zestaw, który w dużej mierze nie pokrywa się z tymi z wcześniejszych wydawnictw. Muzycy promowali zarejestrowanym występem krążek The Seventh Degree Of Separation i dlatego słyszymy tu z niego aż siedem kompozycji. To oczywiście plus dla tych, którzy docenili stylistyczną woltę Areny w kierunku grania bardziej przebojowego, zwięzłego i treściwego. Ci, którzy narzekali na nowy album Brytyjczyków, także i tu pokręcą nieco nosem. Cóż, może i coś w tym jest. Zespół od samego początku przyjmowany jest bardzo ciepło, ale jakiejś wielkiej ekstazy nie ma. To pewnie w dużej mierze zasługa nieznajomości nowego materiału formacji, który w tych dniach miał swoją premierę. Do naprawdę gorących reakcji dochodzi dopiero pod koniec występu. No ale wtedy panowie serwują to, co progresywne wilki lubią najbardziej – swoje największe killery z The Visitor, Solomonem (tradycyjnie już z Nolanem bujającym swoim klawiszowym zestawem) i Ascension na czele. Pokłady patetycznego lukru są tu jednak tak wielkie, że spokojnie zrekompensują lekki niedosyt „Arenowych ortodoksów” po obejrzeniu pierwszej części koncertu. Tym bardziej, że między wspomniane kawałki artyści wstawili Crying For Help VII, w którym Manzi – jak prawdziwy showman - przekomarza się wokalnie z mocno nakręconą już publicznością. A skoro mowa o frontmanie. Faktycznie zgrabniej prezentuje się w nowych – jak dla mnie zresztą bardzo udanych – rzeczach. The Great Escape, What If?, czy One Last Au Revoir w koncertowych wykonaniach jeszcze zyskują. Z drugiej strony, trochę heavymetalowa konwencja, w której wokalnie porusza się Manzi, dodaje starym Arenowym propozycjom innego wyrazu.

Od strony realizacyjnej sam koncert nie zaskakuje. Nie znajdujemy tu jakichś szczególnych ujęć i technicznych fajerwerków. Ot, solidna robota, sprawdzona na wielu wcześniejszych, rejestrowanych w Katowicach, wydawnictwach. W tym kontekście lekko rozczarowuje niewykorzystanie – fakt, że skromnej - scenicznej scenografii, w postaci dwóch eleganckich dżentelmenów z trupimi czaszkami (znanych z oprawy graficznej The Seventh Degree of Separation), którzy w ciekawych ujęciach mogliby urozmaicić wizualnie nowe kompozycje.

Szaleństw nie ma także w dodatkach. Dwudziestominutowy fragment wcześniejszego o dwa dni występu z warszawskiej Progresji, z utworami Crack in the Ice, Don’t Forget To Breathe, City of Lanterns, What If? i One Last Au Revoir ucieszy raczej głównie tych, którzy akurat uczestniczyli w tym koncercie. Bootlegową jakością nie zachęci raczej fanów, którzy obejrzeli profesjonalnie zrealizowane danie główne. Całość uzupełnia krótki, dziesięciominutowy wywiad z głównymi postaciami Areny (Nolanem i Pointerem), między innymi o wspomnianym powrocie kapeli i zmianach w jej składzie, oraz zdjęcia, tapety i pełna dyskografia grupy. 

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl na Myspace.com ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2017 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.