ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Trion ─ Funfair Fantasy w serwisie ArtRock.pl

Trion — Funfair Fantasy

 
wydawnictwo: Oskar 2013
 
1. Ampelmannchen [6:38]
2. Gananoque [2:29]
3. Scotland [11:30]
4. In The Distance [5:43]
5. Wandering [2:16]
6. Towers [4:19]
7. Sealth [3:00]
8. Meat Prizes [4:56]
9. Song for Canada [5:23]
10.Secret Matter [7:05]
 
skład:
Edo Spanninga - flute, oboe, strings, organ, cello, vibe, Mellotron, samples
Eric Mulder - acoustic and electric guitars, bass
Menno Boomsma - drums
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 0
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 0
Niezła płyta, można posłuchać.
› 0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 1
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 2
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 0
Arcydzieło.
› 1

Łącznie 4, ocena: Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
 
 
Ocena: 7 Dobry, zasługujący na uwagę album.
23.07.2013
(Recenzent)

Trion — Funfair Fantasy

Holenderska formacja Trion powraca po sześciu latach milczenia. Przypomnijmy, że ich poprzedni album zatytułowany Pilgrim ujrzał światło dzienne w 2007 roku. Dodajmy, że sama kapela powstała z inicjatywy klawiszowca Flamborough Head Edo Spanningi, który zaprosił do współpracy ówczesnego gitarzystę Flamborough Head (obecnie Leap Day) Eddiego Muldera i perkusistę grupy Odyssice Menno Boomsmę. I dziś ci trzej muzycy wracają ze zdwojoną niejako siłą, bowiem równolegle z premierowym materiałem do rąk słuchaczy trafia reedycja debiutanckiego krążka Holendrów – Tortoise. W tym powrocie nie wolno pominąć naszego rodzimego wątku, gdyż wydawcą albumów jest poznański Oskar a za grafikę Funfair Fantasy odpowiada Rafał Paluszek.

Bezpośrednim bodźcem, który zdecydował o nagraniu tego trzeciego studyjnego materiału było zaproszenie Trion do udziału w projekcie Decamerone sygnowanym przez fiński Colossus. Muzycy zarejestrowali na potrzeby tego wydawnictwa kompozycję Fast Forward. Wspólna praca wywołała wśród muzyków tyle entuzjazmu, że już w następnym roku rozpoczęli komponowanie i próby z nowymi dźwiękami.

A jakie one są? Fanów, którzy śledzą poczynania Trionu z pewnością nie zaskoczą. To w dalszym ciągu instrumentalny rock progresywny czerpiący garściami z muzycznej spuścizny lat siedemdziesiątych. I choć to muzyka instrumentalna artyści nie stawiają na szybkość i wirtuozerskie popisy, a raczej na nastrój, melodykę i powolnie z pietyzmem budowaną formę kompozycji. W efekcie tego otrzymujemy dziesięć tematów utrzymanych zazwyczaj w niezbyt żwawych tempach (więcej ożywienia przynoszą otwierające album Ampelmannchen i Gananoque, czy umieszczony pod koniec krążka Meat Prizes). Pierwszoplanową rolę w większości utworów odgrywa gitara, która w takich kompozycjach, jak Scotland, Songs For Canada i In The Distance ładnie prowadzi główny temat. Te trzy kompozycje należą zresztą do najbardziej udanych na albumie.

A skoro przy gitarze jesteśmy. Sporo tu także akustycznych brzmień. Przykładem na nie niech będzie ascetyczny i najkrótszy na Funfair Fantasy,  lekko pachnący Genesisowym Horizons, Wandering oraz niewiele dłuższy i równie nastrojowy Sealth. Nie samą jednak gitarą żyje ten album wszak o tym, że to granie nawiązujące do najlepszych dla proga lat, decydują Moog, Hammond i mellotron gęsto używane przez Edo Spanningę [tak przy okazji – nazwa grupy jest ponoć wynikiem połączenia dwóch słów: trio i… mello(tron)]. Część kompozycji ma dosyć luźną budowę pozwalającą na improwizacje. Przykładem niech będzie tu Meat Prizes w dużej mierze jazzowy. I mimo że muzycy w ostatnim Secret Matter starają się nieco ożywić schemat dodając spacerockowe klawisze, całość zaczyna powoli nużyć. Bo to – nie czarujmy się – muzyka dla „zaprawionych w progresywnych bojach ortodoksów” szukających w muzyce smaczków i detali, a nie ciężaru, szybkości, bądź przebojowej zwięzłości. 

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl na Myspace.com ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2017 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.