ArtRock.pl - Progressive & Art Rock w sieci!
Ten serwis korzysta z plików Cookies i podobnych technologii. Dowiedz się więcej » | zamknij
 
Recenzje albumów w serwisie ArtRock.pl
Szukaj:
Recenzja albumu Świta, Agnieszka ─ Sleepless w serwisie ArtRock.pl

Świta, Agnieszka — Sleepless

 
wydawnictwo: F2 Music 2014
 
1. Something To Believe [4:17]
2. Code Of Humans (Cosmo Part I) [4:46]
3. Disclosure (Cosmo Part II) [4:42]
4. Asylum (Cosmo Part III) [3:26]
5. Borderland [6:18]
6. Trapped [4:08]
7. Scarlet [5:09]
8. Back To Life [4:40]
9. In Her Arms [4:33]
10. Sleepless [7:53]
 
Całkowity czas: 49:56
skład:
Agnieszka Świta – vocal
Clive Nolan – keyboards, backing vocals
Steve Harris – guitar
Andy Faulkner – bass
Dave Mackintosh – drums
 
Album w ocenie czytelników:
Oceń album:

Pokaż szczegóły oceny
Beznadziejny album, nie da się go nawet wysłuchać.
› 0
Istnieją gorsze, ale i przez ten ciężko przebrnąć do końca.
› 0
Album słaby, nie broni się jako całość.
› 1
Nieco poniżej przeciętnej, dla wielbicieli gatunku.
› 0
Album jakich wiele, poprawny.
› 0
Niezła płyta, można posłuchać.
› 0
Dobry, zasługujący na uwagę album.
› 0
Bardzo dobra pozycja, mocno polecana.
› 1
Absolutnie wspaniały i porywający album.
› 2
Arcydzieło.
› 0

Łącznie 4, ocena: Dobry, zasługujący na uwagę album.
 
 
Ocena: 7 Dobry, zasługujący na uwagę album.
02.07.2014
(Recenzent)

Świta, Agnieszka — Sleepless

Bez wielkiego szumu i zapowiedzi, na początku czerwca tego roku, ukazał się pierwszy solowy materiał Agnieszki Świty. Przypomnijmy, że Świta to muza klawiszowca Pendragonu, Clive’a Nolana, którą ten obsadził w głównych rolach swoich dwóch rock oper – She i Alchemy. Tym razem nasza rodaczka działa na własny rachunek, jednak jej propozycja absolutnie nie powinna zaskoczyć tych, którzy mieli już okazję obcować z jej talentem.

Artystka bowiem proponuje dziesięć, w większości autorskich, kompozycji i 50 minut muzyki utrzymanej w stylu neoprogresywnego rocka. Na brzmienie albumu miał niewątpliwie wpływ fakt, że powstawał on w cenionym w kręgach brytyjskiego proga Thin Ice Studios Karla Grooma a wokalistka zatrudniła do współpracy nie tylko basistę Andy’ego Faulknera (Jump), perkusistę Dave’a Mackintosha (Dragon Force) i gitarzystę Steve’a Harrisa (Ark) ale przede wszystkim Clive’a Nolana, który nie tylko zagrał tu na klawiszach i zadbał o orkiestracje ale i skomponował jeden utwór.

Już otwierający całość  Something To Believe mógłby spokojnie trafić na album Caamory She i stać się jego ozdobą. To bardzo nośny i przebojowy numer z zapamiętywalnym refrenem. I choć następne kompozycje już takiego potencjału nie mają trzymają solidny poziom. Następne trzy utwory, Code of Humans, Disclosure i Asylum, tworzą swoistą koncepcyjną trylogię (Cosmo part I-III) o nieco futurystycznym wydźwięku i stawiają pytanie, czy nasza planeta warta jest ocalenia (przy okazji: za wszystkie liryki odpowiedzialna jest Świta, która na swojej stronie pisze, iż oscylują one między świtem i ciemnością, życiem i śmiercią oraz samotnością i nadzieją…). Warto wśród nich wyróżnić część drugą, jakby psychodeliczno – oniryczną, opartą na wyrazistym basie. Z kolei Borderland ma w sobie wszystkie cechy klasycznej progresywnej kompozycji – akustyczny wstęp, balladowy patos oraz popisy na klawiszach i gitarze. Pojawiający się po Borderland Trapped przynosi progmetalowe wręcz riffy a następny Scarlet, rozpoczęty gitarową solówką, przywołuje przez chwilę ducha Arenowego Serenity. Warto też zauważyć kończący album utwór tytułowy – najdłuższy na płycie, wielowątkowy i epicki, wyróżniający się tym samym od reszty numerów. To jedyna kompozycja napisana tu przez Clive’a Nolana.

Oczywistym spoiwem tej muzyki jest głos Świty – bardzo charakterystyczny, mocno teatralny z dużą dozą emfazy. Jeżeli zatem komuś przypadł do gustu taki rodzaj wokalnej ekspresji na She, czy Alchemy, powinien i Sleeples przyjąć z zainteresowaniem. Zresztą to ostatnie powinni też okazać wszyscy miłośnicy muzyki Clive’a Nolana i wszelkich jego projektów (Shadowland, Strangers On A Train, Casino), w których maczał palce. Nie zawiodą się.

ArtRock.pl na Facebook.com
ArtRock.pl na Twitterze
ArtRock.pl na Myspace.com ArtRock.pl RSS
© Copyright 1997 - 2017 - ArtRock.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.